>
| مخازن |
|
|
| صفحه اصلی - مجموعه مقالات مربوط به ایستگاههای سوخت رسانی | |||||
صفحه 2 از 3 انواع مخازن مخازن ذخيره به طور عموم در سيستم هاي سوخت دهي سريع استفاده مي گردند و در آن از تعدادي مخزن نوع ترتيبي استفاده مي شود. ولي در ايستگاه هايي كه به منظور سوخت رساني به اتوبوس ها و كاميون ها ايجاد شده اند، معمولاً از مخازن بافر استفاده مي گردد. مخازن ترتيبي (آبشاري) در سيستم ترتيبي ، مخازن به سه قسمت فشار بالا، متوسط و فشار پايين دسته بندي خواهند شد. هر قسمت ممكن است از يك يا چندين مخزن هم فشار تشكيل شده باشد. در ابتداي سوخت گيري، مخزن فشار پايين مورد استفاده قرار مي گيرد و تا وقتي كه اختلاف فشار مخزن خودرو و مخزن ايستگاه در حد معقولي باشد، سوخت گيري از طريق مخزن فشار پايين انجام خواهدشد. در حين سوخت گيري فشار مخزن ايستگاه افت مي كند و در عين حال فشار مخزن خودرو زياد مي شود. بنابراين اختلاف فشار دو مخزن بتدريج كم شده تا اين كه از حد مجاز كمتر خواهدشد. در اين حالت، سوخت گيري از مخزن با فشار متوسط انجام خواهدشد. به اين ترتيب اختلاف فشار لازم را برآورده خواهيم ساخت و در نهايت بعد از مدتي، سوخت گيري از طريق مخازن فشار بالا انجام خواهدشد. درنتيجه زمان سوخت رساني را كاهش داده و همچنين از حجم گاز مخزن، بهره برداري بهتري انجام خواهد گرفت و نهايتاً در اين حالت مشكل افزايش دماي مخزن خودرو تا اندازه اي رفع خواهد شد. درصورت استفاده از يك مخزن، ما مجبور خواهيم بود كه فشار تك مخزن ايستگاه را تا حد مجاز آن بالا بريم، دراين صورت در ابتداي سوخت گيري، اختلاف فشار به اندازه اي زياد است كه سرعت بالاي گاز ورودي به مخزن خودرو موجب افزايش شديد دماي گاز موجود در مخزن خودرو خواهدشد، در نتيجه در فشار بيشينه جرم كمتري از گاز، فضاي مخزن خودرو را اشغال خواهدنمود، به طوري كه بعد از چند ساعت تبادل حرارتي با محيط اطراف و رسيدن به دماي محيط، فشار مخزن افت مي كند و اين نقصان ممكن است در سيستم سوخت رساني خودرو اشكال ايجاد كند . به طور كلي مي توان گفت كه سيستم ترتيبي، سه عامل كنترل دماي گاز مخزن خودرو، زمان كوتاه سوخت رساني و بهره برداري بهتر از حجم مخزن ايستگاه را در يك حالت تعادل با يكديگر نگه خواهدداشت. در طول سوخت گيري همة سوخت از مخزن ايستگاه تأمين خواهد شد و وظيفة كمپرسور فقط پرنمودن دوباره مخازن مي باشد. اندازه و ظرفيت مخزن را بايد به گونه اي تعيين نمود كه با بيشينه نرخ سوخت دهي در يك زمان مشخص، بتوان سوخت دهي را به تنهايي و بدون كمك كمپرسور انجام داد. بزرگي مخزن بايد به اندازه اي باشد كه كمپرسور بعد از چندين بار سوخت گيري توسط خودروها روشن گردد. براي اين كه سيستم ترتيبي مؤثر واقع گردد، بايد به كمپرسور فرصت دوباره پركردن مخازن را داد. اگر اين اتفاق نيفتد مخازن به اندازه اي خالي خواهندشد كه ديگر قادر به سوخت رساني نخواهند بود و سوخت رساني اصلي از طريق كمپرسور انجام خواهدگرفت. اين مخازن به قسمت هايي با فشارهاي متفاوت و با حجم يكسان يا غيريكسان تقسيم خواهندشد. در طراحي از نوع 2:3:5 معمولاً 50 % ظرفيت سوخت رساني از طريق مخزن فشار پايين، 30 % آن از طريق مخزن فشار متوسط و 20 % باقيمانده از طريق مخزن فشار بالا انجام خواهدگرفت. در عمل ممكن است كه از مخازني با اندازه هاي متفاوت يا اين كه از يك تعداد مخازن با اندازه هاي يكسان استفاده شود. سيستم 5:3:2 از فشار عملكرد سيستم و همچنين از ظرفيت مخزن اتومبيل مستقل خواهد بود. به طور مثال اگر هدف سوخت دهي تا فشار ماكزيمم psig 3600 باشد هنگامي كه فشار مخزن فشار پايين، از psig 2000 پايين تر شود، كمپرسور روشن خواهدشد و فشار لازم اين مخزن را تأمين خواهدنمود. به همين ترتيب اگر فشار مخزن متوسط از psig 2500 يا مخزن فشار بالا از psig 3000 پايين تر شود، كمپرسور روشن شده و اين مخازن را به فشار اوليه طراحي شده، خواهدرساند. در هنگام جبران سازي ظرفيت مخازن توسط كمپرسور، ابتدا مخازن فشار بالا و بعد مخازن متوسط و درنهايت مخازن فشار پايين به فشار موردنظر خواهندرسيد. در سيستم ترتيبي سه گانه كه از طراحي نوع 5:3:2 استفاده مي نمايد، مي توان در بهترين حالت از 40-35 % از حجم مخازن بهره برداري نمود. به اين معني كه 40-35 % گاز فشرده شدة موجود در مخازن قبل از به كار گيري كمپرسور مي توانند براي سوخت گيري خودروها تا فشار psig 3600 مورد استفاده قرار گيرند. شكل 11 نمونه اي از مخازن ترتيبي را نشان مي دهد. مخازن بافر مهمترين و اساسي ترين فرض ايستگاه هايي كه از اين مخازن استفاده مي كنند، اين است كه سرعت ورود وسائط نقليه به ايستگاه به اندازه اي است كه كمپرسور به طور پيوسته كار مي کند و عمل سوخت دهي به طور مستقيم توسط كمپرسور انجام مي گيرد. مخازن ذخيرة بافر فقط در فاصلة زماني دو سوخت گيري، توسط كمپرسور پر مي شوند. طراحي كمپرسور در اين حالت ، به گونه اي است كه بتواند نرخ سوخت دهي را در زمان دلخواه با كمترين مشاركت مخازن بافر تأمين نمايد. هنگامي كه در ايستگاه وسيله اي براي سوخت گيري وجود ندارد، مخزن به سرعت توسط كمپرسور پر شده و بعد از آن كمپرسور خاموش خواهدشد. به منظور عدم روشن و خاموش شدن زياد كمپرسور معمولاً يك سيكل فرعي از خروجي مخزن بافر به ورودي كمپرسور، تعبيه مي شود به طوري كه كمپرسور همواره در حال كار كردن مي باشد ولي در حالتي كه عمل سوخت دهي انجام نمي گيرد باري روي كمپرسور نخواهد بود و گازي فشرده نخواهدشد. در نهايت بايد گفت كه اين نوع مخازن بيشتر در ايستگاه هاي سوخت دهي اتوبوس ها و خودروهاي سنگين مورد استفاده قرار مي گيرد و به طور قطع به دليل نوع مخازن به كار رفته، كمپرسورهايي با ظرفيت بالا نياز خواهد بود. شكل 12 به كارگيري مخازن بافر و ترتيبي را در ايستگاه سوخت رساني نشان مي دهد. مشاهده مي شود كه در سيستم ترتيبي، توزيع كننده به طور مستقيم از مخازن تغذيه مي گردد، در حالي كه در سيستم بافر، توزيع كننده توسط كمپرسور تغذيه مي گردد. |
|||||
| بعد> |
|---|
| صفحه اصلی |
| اخبار |
| مقالات |
| عضویت |
| درباره ما |
| تماس با ما |
| پیوندها |
| جستجوی پیشرفته |
| 05:46 | 12:52 | 19:58 | |
| Tehran | |||